Support service
×

Rozdział 19 George Soros: historia sukcesu legendarnego inwestora

George Soros: historia sukcesu legendarnego inwestora

Jak w każdej dziedzinie życia, na rynku Forex są wybitne osoby, których nazwiska przeszły do historii. George Soros to jeden z odnoszących największe sukcesy traderów w historii rynku Forex. Jego kariera rozpoczęła się od założenia Quantum Fund (Funduszu Kwantowego) w 1969 roku na Curacao (Antyle Holenderskie na Morzu Karaibskim). W trakcie swojego istnienia Fundusz Quantum przeprowadził wiele lukratywnych operacji spekulacyjnych na rynku Forex. Na przykład w samym 1996 r. na rynku spot fundusz osiągnął zysk równy rocznemu dochodowi firmy McDonald’s Corporation. Jednak najbardziej znaną transakcją George'a Sorosa jest transakcja funta szterlinga przeprowadzona w 1992 roku. W rezultacie osiągnął on zysk netto w wysokości 2 miliardów dolarów w ciągu jednego miesiąca. Dzięki temu oszałamiającemu sukcesowi i jego otoczce, George Soros zyskał reputację „człowieka, który złamał Bank Anglii”.

Tak
niewiarygodny zysk George Soros zawdzięcza sytuacji na świecie w latach 90. W 1979 r. Niemcy i Francja zainicjowały utworzenie Europejskiego Systemu Walutowego (EMS). EMS powstał w celu utrzymania stabilności kursów walut narodowych krajów uczestniczących w systemie oraz przygotowania do integracji walutowej. Pierwotnie w skład EMS wchodziły Niemcy, Francja, Włochy, Holandia, Belgia, Dania, Irlandia i Luksemburg. Mechanizm regulacji kursów walut (Europejski Mechanizm Kursów Walutowych {ERM}), czyli rdzeń EMS, opierał się na wprowadzeniu Europejskiej Jednostki Walutowej (ECU), która była prototypem współczesnego euro (EUR). Wprowadzono scentralizowaną stawkę względem ECU. Ponadto dla każdego członka EMS ustalono limity kursowe (korytarz), w ramach których dopuszczano wahania kursu walutowego. Uczestnicy byli zobowiązani do utrzymania kursu swojej waluty krajowej w dowolny sposób, jak wynikało z warunków umowy lub opuszczenia systemu. Zgodnie ze statutem scentralizowane stawki uczestników EMS mogły ulec zmianie. Zdarzyło się to 9 razy w latach 1979-1987.

W 1990 roku Wielka Brytania przystąpiła do EMS i kurs funta brytyjskiego (GBP) został ustalony na poziomie 2,95 marki niemieckiej (DEM) z tolerowanym korytarzem ± 6%. Do połowy 1992 roku, dzięki ERM, wskaźniki inflacji w krajach europejskich uczestniczących w EMS znacząco spadły. Niemniej jednak sztuczne utrzymywanie kursów walut w obrębie korytarza walutowego wzbudziło wątpliwości inwestorów. Sytuacja uległa pogorszeniu po zjednoczeniu Niemiec Zachodnich i Wschodnich w 1989 roku. Słaba gospodarka NRD doprowadziła do ogromnego wzrostu wydatków rządowych, co zmusiło Bundesbank do emisji większej ilości pieniędzy. Polityka ta doprowadziła do wysokiej inflacji, a Bundesbank zareagował na to, podnosząc główną stopę procentową, co przyciągnęło zagranicznych inwestorów. To z kolei spowodowało silny popyt na markę niemiecką, który zawyżył jej wartość. Wielka Brytania, będąc związaną umową EMS, musiała utrzymać swoje krajowe kursy walut w ustalonych granicach korytarza walutowego w stosunku do marki niemieckiej. Brytyjska gospodarka znajdowała się w tym czasie w poważnych tarapatach. Bezrobocie w Wielkiej Brytanii rosło. Bank Anglii nie odważył się podnieść stóp procentowych w ślad za niemieckim Bundesbankiem, gdyż takie posunięcie mogło wtedy tylko pogorszyć sytuację. W najbliższym czasie nie było jednak innych możliwości wzmocnienia kursu krajowej waluty. W tamtym okresie George Soros i wielu innych inwestorów uważało, że Wielka Brytania nie będzie w stanie utrzymać krajowego kursu walutowego na wymaganym poziomie i musi albo ogłosić dewaluację, albo wycofać się z ERM.

George Soros podjął decyzję o pożyczeniu funtów (GBP), sprzedaży ich za marki niemieckie (DEM) i zainwestowaniu w aktywa niemieckie. W rezultacie sprzedano prawie 10 miliardów funtów. Nie tylko George Soros myślał w ten sposób, wielu inwestorów poszło za jego przykładem.

W wyniku takich spekulacji niestabilna sytuacja gospodarcza w Wielkiej Brytanii jeszcze bardziej się pogorszyła. Próbując naprawić sytuację i podnieść kurs waluty, Bank Anglii odkupił około 15 miliardów GBP na swoje rezerwy, ale nie osiągnął oczekiwanego rezultatu. 16 września 1992 r., zwanego później „Czarną Środą”, Bank Anglii zadeklarował podniesienie stopy procentowej z 10% do 12%. Regulator chciał uspokoić zawirowania, ale oczekiwania przedstawicieli banku centralnego nie zostały spełnione.

Inwestorzy, którzy sprzedali funty, byli pewni, że po dalszym spadku wartości waluty uzyskają ogromny zysk. Kilka godzin później Bank Anglii ogłosił zamiar podniesienia stopy procentowej do 15%, ale inwestorzy nadal sprzedawali funty. Tego dnia trwało to do godziny 19:00. Później główny sekretarz skarbu Norman Lamont poinformował, że Wielka Brytania opuściła Europejski Mechanizm Kursowy (ERM) i obniżyła oprocentowanie do 10%. Od tego dnia kurs funta zaczął gwałtownie spadać. W ciągu 5 tygodni spadł o 15% w stosunku do Deutschemark i o 25% w stosunku do dolara amerykańskiego. Przyniosło to gigantyczny zysk firmie Quantum Fund. W ciągu zaledwie miesiąca George Soros zyskał około 2 miliardy dolarów, kupując znacznie tańsze funty za niemieckie aktywa. Co ciekawe, we wrześniu 1992 r. funt spadł o prawie 3 000 pipsów!

W ten oto sposób George Soros „człowiek, który złamał Bank Anglii” pokazał, do jakiego stopnia banki centralne mogą być podatne na spekulacje walutowe dużych inwestorów w warunkach sztucznie utrzymywanych kursów walut. Pożyczone środki pozwoliły George'owi Sorosowi zgromadzić majątek w ciągu zaledwie kilku tygodni, co otworzyło drzwi dla jego działalności charytatywnej. Aby zapobiec negatywnemu wpływowi spekulacji walutowych na gospodarkę kraju, banki centralne tworzą rezerwy w aktywach zagranicznych. Jednak jak pokazała praktyka, takie rezerwy mogą być nieskuteczne, jeśli są sprzeczne z dużym kapitałem inwestorów, którym przyświeca ten sam cel.

Dziś rynek Forex jest znacznie bardziej płynny niż na początku lat 90-tych. Dlatego żaden inwestor, nawet dysponujący miliardowym kapitałem, nie będzie w stanie wpływać na jakiekolwiek kursy walut przez dłuższy czas. „Czarna środa” z września 1992 roku już dawno za nami, ale nie należy lekceważyć faktów historycznych, gdyż historia lubi się powtarzać.


Proszę wypełnić poniższy formularz:

Jak oceniasz otrzymane wsparcie?

Komentarze:

Nie wymagane

Your feedback is very important to us.
Thank you for taking the time to complete our online survey.

smile""